Make your own free website on Tripod.com
Gabriel Aresti
Izugarri atzeratzen dituk baforak errioko sarreran
urpeko harria jotzean,
berandu iritsiko dituk portura beren burdin herdoildu,
beren kristal lausotuak deskargatzera,
Zorrozako eskoletan heure poemak irakasten dituk
eta haurrak leihotik so diaudek mendira
han hurrin harri bat ikusi dutelako.
Modaz pasaturiko eskritorea deitzen haute
lehenagoko burges irakasle eginek
eta lehenagoo iraultzaile irakasle bihurtuek,
sariz eta titulos beterik, beren gomazko zapatakin
zapaltzen duten guzia gomazkoa delakoan.
Harrian behaztopatzen dituk bostgarren pausuan.
Inork ere ez dik harginen berba sekretua oroitzen,
letra erromatarrak ere eguzki izotzen desegiten dituk,
baina harriak irauten dik, eta poemak,
harriak legez, esanahiez beteriko bere mututasunean iraunen dik.
Oraindik ere indartsuena duk legea
eta altzatu ezineko lausa bat ezarri ditek
hire hilobi gainean,
baina iragaiten dena heure hilarri aurrean
gelditu behar duk,
eta aurrerantzean ere heu bezalakoak izango dituk
euskal poetak,
halako ekibokazio bat, haragi mogikorra,
harria, harea, aidea,
ezer sostengatzen ez duen fruitu arrama.
[Sarrionaindiaren menura]
index mail